Espainiako Kirol Kontseilu Nagusiko presidente Jose Manuel Rodriguez Uribesek adierazi du euskal selekzioa lehia daitekeela Nazioarteko Pilota Federazioak antolatzen dituen txapelketetan. Uribesek dio euskal selekzioa lehia daitekeela Nazioarteko Pilota Federazioaren txapelketetanPilota valentziarrean, Valentziako erkidegoko selekzioak Munduko Txapelketan hartu zuen parte, eta finalera iritsi zen Belgikaren kontra. Euskadi ere lehiatu zen emakumezkoen kategorian, eta urrea kolkoratu zuen. Normaltasuna eman behar diogu horri, 2022ko Kirol Legearen 48. artikuluan jasotzen den moduan», adierazi du. Maiatzean Nazioen Liga jokatuko da Gernikan, eta euskal selekzioak bertan parte hartzeko aukeraren inguruan ondorengoa adierazi du: «Naturaltasuna eman behar diogu, beste kirol batzuetan naturala baita». Harago joan da: «Zentzua du euskal gizarteak euskal pilota nazioartean aitortua ikustea. Gizarte demokratiko batean erabat normala den zerbait egiten ari gara». Berriro ere 48. artikuluari erreparatu dio.«Artikulu horrek kirol zehatz batzuei erreparatzen die, orain arte aitortuak izan ez direnak. Aitortza kontu bat da, batez ere kirol hori jokatzen den tokietan: Euskadin, Nafarroan eta Errioxan». Artikulu hori jasotzen den legea «lege on bat» dela gogorarazi du Uribesek. «Gobernuak lege hori aplikatzeko betebeharra du. Aniztasuna bultzatzen duen lege bat da, kirolen aniztasuna aitortzen duena. Kirol horiek bereziak dira, eta nazioartean isla izan dute».

Atzo goizaldean hautsi zuen Israelek Hamasekin adostutako menia, Gaza bonbardatu eta hainbat errefuxiatu esparruri eraso egin ondotik. Gaur goizaldean ere jarraitu dute erasoek, eta, bi egunotan, laurehun pertsona baino gehiago hil dituzte eta seiehun lagun baino gehiago zauritu. Eraso horien ondorioz, bertzeak bertze, gazatarrek zail dute kanpoaldearekin harremanetan jartzea, estaldura eta Interneterako konexioa ez baitira batere egonkorrak. Ibrahim Talal Abu Saif (Jaffa, Palestina, 1985) Gazako herritarra da, eta bonbardatu berri duten eremuetako batean du bizitokia, Jabaliako errefuxiatuen kanpalekuan. BERRIArekin egindako elkarrizketan ere nabarmen sumatu ditu estaldura eta Internet arazoak. «Hitz egiten ari naizen leku honetan bertan bonbardaketa egin dute oraintxe, eta txikituta dago guztia. Beldurra ematen du kalera irteteak eta sarraski hori dena ikusteak», kontatu du. Kanpadenda batean bizi da egun, urtebete baita etxea suntsitu ziotela. «Hemen inork ez dauka etxerik, eta nik zortea dut nire denda zutik dagoelako oraindik». Kaleak erabat suntsituta daude Abu Saifen inguruan, eta azaldu du «izugarrizko tristura» eragiten diola kanpoa ikusteak. Gaza hegoaldean bizi zen lehen, gune humanitario batean, Israelgo armadak hara bidali baitzuen bertze gazatar anitzekin batera. Orain urte bat, baina, etxea eraitsi zioten, eta iparralderantz jo zuen. Hegoaldean bizi du familia. «Ongi daude oraingoz, baina ezin dugu elkar ikusi, eta nik ez daukat dirurik haiek iparraldera ekartzeko». Izan ere, Israelgo armadak blokeatu egin du Gazako hegoaldearen eta iparraldearen arteko lotura. «Minutuz minutu bizi gara, orduz ordu asko jota, baina ez dugu aukerarik egunez egun bizitzeko» IBRAHIM TALAL ABU SAIF Gazako herritarra Dena den, Abu Saifek salatu du «inon» ez daudela seguru; «ez hegoaldean, ez iparraldean». «Ihes egiteko erraten digute, eta guk ere hori egin nahi dugu, baina ez dakigu nora. Leku seguru batera? Ez dakigu zein den leku segurua». Abu Saifek ez du sinesten jada leku segururik existitzen denik Gazan, eta etsitu egin du etorkizunari buruz galdetu zaionean. Ez du etorkizunik ikusten, esperantza eta fedea «zeharo galduta» baitauzka. «Ezin dugu biharko planik egin, ezin dugu etorkizunik irudikatu; ez dugu sinesten inoiz helduko denik. Minutuz minutu bizi gara, orduz ordu asko jota, baina ez dugu aukerarik egunez egun bizitzeko. Amesteko luxua lapurtu digute, eta lehen aldia da hori sentitzen dudana». Laguntza humanitarioaren falta handia sumatzen du Abu Saifek, baina aitortu du «guzti-guztia» dutela faltan. Israelek laguntza humanitarioaren sarbidea ukatu du Gazan, eta, orain, deus ez da sartzen Gazara. «Ez dugu ez jatekorik, ez urik, ez argirik, ezta laguntzarik ere». Gordea dutenarekin bizi dira oraingoz, gaur arte biltegiratzea lortu dutenarekin; hala kontatu du Gazako herritarrak. Merkatuan, gainera, geroz eta garestiago saltzen dituzte produktuak; bederatzi euroan zegoen tomate kiloa gaur Abu Saif erostera joan denean. «Frutek eta barazkiek kanpotik etorri behar dute, hemen ez baitago lurrik ezer landatzeko moduan, baina alferrik da, ezin dira honaino sartu». Erietxeekin ere gauza bera gertatzen da, biltegian duten materialarekin artatu behar dituztela gaixoak. Biltegian, baina, geroz eta material gutxiago gelditzen da. Hiru ospitale txiki dituzte iparraldean, eta «lepo» daude hirurak. «Larrialdi egoeretan bakarrik joan gaitezke hara, baina hiru-lau bat mediku daude guztira, eta arreta hagitz mantsoa izaten da».

SDA Factoryk Gasteizko lantegia itxi eta 55 langileak kaleratuko ditu

ELA, LAB eta CCOO sindikatuek salatu dute enpresak barne garraioa azpikontratatu eta kanpora ateratzea erabaki duela, horretarako enpresa berriari 13 langile legez kanpo utzita.

Gazarako menia hautsi eta biharamunean, Israelgo armadak jakinarazi du «lurreko operazioak» berrabiarazi dituela zerrendako erdialdean eta hegoaldean. Gaur kaleratu duen oharrean azaldu duenez, azken 24 orduetan, bonbardaketez gain, lurreko operazioak egiten ere hasi da; hau da, lurrez ere eraso egingo duela Gazan. Gainera, azken orduetan egin dituen erasoek helburu jakin bat zutela zehaztu du: Netzarim pasabidearen kontrola berreskuratzea. Urtarrilaren 19an indarrean sartu zen meniaren arabera, Israelek guztiz kendu behar zituen tropak pasabidetik. Israelgo armadak bonbardaketak egin ditu gaur ere Gazako zerrendan, eta gutxienez 29 palestinar hil ditu, Al-Jazeera hedabidearen arabera. Zerrenda osoan zehar egin ditu erasoak; besteak beste, Khan Yunis, Rafah eta Gaza hirietan. Eta zenbait errefuxiatu esparru ere bonbardatu ditu, hala nola Israelek «gune humanitario» gisa izendatutako Al-Mawasi. Wafa Palestinako berri agentziaren arabera, droneekin eta gerra abioiekin kanpadendei egin diete eraso. Israelgo armadak zehaztu duenez, Gazako kostaldea eta iparraldea bonbardatu ditu; eta komunikatu batean zehaztu du «Hamasek erabiltzen dituen postu militarrak» eta «itsasontziak» izan dituela jomugan. Egoerak, baina, ez du baretzeko zantzurik. Israelgo Defentsa ministro Israel Katzek adierazi du «aurki» hasiko direla herritarrak «borroka eremuetatik ebakuatzeko» operazioekin. Sare sozialetan argitaratu duen bideo batean egin du ohartarazpena, eta zerrendako herritarrei eskatu die «munduko beste leku batzuetara» alde egiteko. Hori egiteko, baina, aurrena «Hamas amaiarazteko» esan die gazatarrei: «Hartu AEBetako presidentearen [Donald Trumpen] aholkua. Itzuli bahituak eta ezabatu Hamas, eta beste aukera batzuk izango dituzue… munduko beste leku batzuetara joatea, adibidez». Urtarrilaren 19an indarrean sartutako menia hautsi zuen atzo Tel Avivek, eta laurehun palestinar baino gehiago hil zituen zerrendan. Gazako Osasun Ministerioaren arabera, gutxienez 186 adingabe hil ditu Israelgo armadak azken 48 orduetan. Unicef Haurren Laguntzarako Nazio Batuen Funtsak ohar batean salatu du azken urtean egun bakarrean haur gehien hildako egunetako bat izan zen atzokoa. Gainera, Catherine Russel Unicefeko zuzendari exekutiboak gaitzetsi du Tel Avivek eraso egin diela familiak lotan zeuden aterpeei, eta «Gazan gune segururik ez dagoela gogorarazi». Russelek su etena berriz ere indarrean jartzeko deia egin du, eta «eragina duten herrialdeei» eskatu die bermatzeko Gazako egoerak okerrera ez egitea. Benjamin Netanyahu Israelgo lehen ministroa, ostera, ez dago prest berriz ere menia ezartzeko. «Aurrerantzean, negoziazio guztiak su azpian egingo dira», ohartarazi zuen Netanyahuk atzo arratsaldean, sare sozialetan zabaldutako bideo batean. Hamas egin zuen gerraren erantzule, bahituak ez askatzea leporatuta. Eta gaineratu zuen Tel Avivek onartu zuela AEBetako Ekialde Hurbilerako ordezkari Steve Witkoffek otsaileko azken astean egindako proposamena; ez, ordea, Gazako erakunde islamistak. Witkoffek proposatzen zuen meniaren lehen fasea 42 egunez luzatzea eta tarte horretan bahitu guztiak aske uztea. Taher al-Nono erakunde palestinarreko ordezkariak AFP berri agentziari adierazi dio Hamasek ez diola «aterik itxi» negoziatzeari. Al-Nonoren arabera, ez dago beste akordiorik egin beharrik: «Ez daukagu beste proposamenik aurkeztu beharrik: badago sinatutako akordio bat». Hamaseko ordezkariaren hitzetan, Netanyahu izan da urtarrilean sinatutakoa bete ez duena, eta, beraz, Israeli egin behar zaio presio adostutakoa bete dezan, «ez Hamasi». Martxoaren 1ean amaitu zen meniaren lehen fasea. Aldeek, baina, ez zuten lortu ados jartzea bigarrena abiatzeko. Urtarrilean sinatutako akordioaren arabera, bigarren etapan, Israelek Gazan dituen tropa guztiak atera beharko lituzke handik; eta presoen eta gatibuen trukeak aurrera jarraituko luke. Tel Aviv, berriz, ez zen prest agertu bigarren fasera igarotzeko eta tropak zerrendatik ateratzeko. Protestak Israelen Su etena hautsi izanak poztu duenik ere bada. Itamar Ben Gvir Israelgo Segurtasun Nazionalerako ministro ohi ultraeskuindarrak goraipatu egin zuen Netanyahuren erabakia, eta gobernura itzuliko da. Urtarrilaren 19an utzi zuen kargua, Israelgo Goberrnuak su etenerako akordioa sinatu zuenean, eta atzo prest agertu zen gobernura itzultzeko. Atzo gauean, gobernuak onespena eman zion Ben Gvirren itzulerari. Berriz ere Gaza bonbardatzeak, baina, oposizioa ere sortu du Israelen. Hamasek bahitutako israeldarren senideek su etena berrezartzeko eskatu zioten Netanyahuri. Israelgo Gobernuaren arabera, 59 bahitu israeldar daude oraindik Gazan; haietatik gutxienez 24 bizirik daudela uste dute. Su etena berrezartzea eskatzeko eta Shin Beteko burua kaleratu izana salatzeko egindako manifestazioa, gaur, Jerusalemen. ATEF SAFADI / EFE Israelgo lehen ministroak Shin Bet Israelgo zerbitzu sekretuen buru Rone Bar kaleratuko zuela iragarri zuen herenegun, eta horrek ere haserrea eragin du Israelen. Protesta jendetsuak egin dituzte bart Tel Aviven eta Jerusalemen, menia berrezartzea eskatzeko eta Shin Beteko buruaren kaleratzea salatzeko. Manifestazio horietan dozenaka mila herritar elkartu ziren, Hareetz Israelgo egunkariaren arabera. Gaur milaka herritar Netanyahuren egoitzaren aurrean elkartu direla kaleratu du Hareetz-ek. bonbardaketen ondorioz NBE-ko langile bat hil da gazako erdialdean NBE Nazio Batuen Erakundeko langile bat hil eta beste bost zauritu dituzte Deir al-Balah hirian, Gaza erdialdean. Gazako Osasun Ministerioaren arabera, UNOPS Proiektu Zerbitzuetarako Nazio Batuen Bulegoaren egoitza batean zeuden hildakoa eta zaurituak, guztiak atzerritarrak. Israelgo armadak, aitzitik, ukatu egin du NBEren eraikin bati eraso egin izana, komunikatu batean. UNOPSeko buru Jorge Moreira da Silvak, berriz, salatu du gertatutakoa ez dela «istripu bat» izan, eta Bruselan emandako prentsaurrekoan gehitu du Israelgo armadak bazekiela eraikin horretan NBEko lankideak zeudela.

Negoziazio mahaiaren bileraren ondoren, ELAk adierazi du testu berria “onargarria” izatetik “urrun” dagoela. LABen hitzetan, ez die erantzuten “kalitatezko hezkuntza publikoak dituen beharrei”.

ELAk, LABek, Steilasek eta ESK sindikatuek “patronalik autoritarioena” izatea leporatu diote Administrazioari.

Erakundeetako ordezkaritza zabala bertan zela ireki dute ‘Rolando 2:15 2:45. 50 urte ETAren lehen sarraskitik’ izeneko erakusketa, gaur, Bilbon. Eusko Jaurlaritzako Justizia Saileko arduradun nagusiak zeuden bertan, Maria Jesus San Jose sailburua buru. Baita Espainiako Gobernuak EAEn duen ordezkaritza, Bizkaiko Foru Aldundikoak eta Bilboko Udalekoak ere. ETAk 1974an egindako atentatu hartan hamahiru pertsona hil ziren, eta dozenaka zauritu. Alicia Gomez Cuadradok hartu du hitza erakusketaren irekiera ekitaldian, Francisco Gomez Vaquero Madrilgo Rolando kafetegiko sukaldiaren alabak. Gomez Vaquero atentatuan hil zen. Atentatu hartako biktimek «jasan duten utzikeria» salatu du Gomez Cuadradok. Ildo horretan, erakusketa «memoriarako babes bat» dela esan du, «eta ahanzturaren kontrako erresistentzia». Eskertu egin du erakusketan egindako ikerketa lana: «Gertatu zena argitzen du, eta opari bat da niretzat eta biktima guztientzat». Biktimen senideek hitza hartu aurretik, San Josek berretsi egin du Eusko Jaurlaritzak memoria sustatzeko duen konpromisoa, «memoria bat dibertsitatea, ezberdintasuna, aniztasuna eta gizarte demokratikoak eraikitzen dituzten oinarrizko balioak sustatzen dituena, gorrotoari, ezberdinari eta uniformitate kulturalari pasatzen ez uzteko». Dei egin du «gizarteari hainbeste min egin dioten heroi eta traidoreen errelato zaharrak baztertzera». Rolandoko atentatua nork egin zuen aitortzeko prozesua nahasia izan zen, eta hasieran ez zuen ETAk bere gain hartu. Milien eta polimilien arteko zatiketa betean izan zen. 2018an, ETAren azken Zutabe aldizkarian, ibilbide osoko atentatuen egiletzaren atalean, Rolandoko kafetegikoa ere bere gain hartu zuen. «Guk egin bagenuen eta orduko zuzendaritzak ez bazuen bere egin, ETAk bi akats egin zituen: lehena, bonba jartzen; bigarrena, bere gain ez hartzen».

«Musikaren sektorearen egoerari buruz berdintasunean hausnartzea, LGTBIQ+ kolektiboko musikaren sortzaileak eta profesionalak ikusaraztea eta sektoreak arlo horretan dituen erronkak identifikatzea». Helburu horiekin ekingo diote bihar Hots&Hitz jardunaldien hirugarren edizioari Bilbon. Amets Aznarezek, Yogurinha Borovak, Aner Peritzek, Kattalin Barcenak eta Miren Narbaizak hartuko dute parte, besteak beste. Musika Bulegoak antolatzen ditu jardunaldiak, Zinegoak jaialdiaren eta Anitzak elkartearekin lankidetzan, eta BERRIA da babesleetako bat. Arratsaldeko seietan hasiko dira bi egunetako saioak. Biharkoak La Sinsorga kulturgune feministan izango dira; etzikoak, berriz, Bilborocken. Jarduera guztiak doakoak izango dira. egitaraua Martxoak 19, asteazkena. 18:00. Jardunaldien aurkezpena 18:30. Berdintasunean programatu mahai-ingurua. Hizlariak: Lander Telletxea (Zinegoak), La Furia (Nerea Loron, Mimosa Bulegoa) eta Elena Garcia Fernandez (Mamiki konpartsa). Gidaria: Ibai Sanchez. Gaztelaniaz. 19:30. Oholtzak: identitate disidenteak eszenatokian mahai-ingurua. Hizlariak: Amets Aznarez, Aner Peritz eta Eduardo Gaviña Yogurinha Borova. Gidaria: Olaia L. Garialde. Euskaraz. Martxoak 20, osteguna. 18:00. Clubbing kultura eta LGTIBQ+ kolektiboa, bata bestearen zorretan? mahai-ingurua. Hizlariak: Anais Cordova-Paez aka LaNin (Feminist Projection Party), Leo Bueriberi (DJ Eromena), Laura Elordui (Harrika Kolektiboa & Harrikada Festibala). Gidaria: Ines (Krii Kolektiboa). Gaztelaniaz. 19:00. Euskal Herriko bideoklipak aztertzen ikuspegi queer batetik. Proiekzioa Zinegoak-en eskutik. 19:30. Musikaren lehen lerroan gorputza jartzearen ajeak mahai-ingurua. Hizlariak: Kattalin Barcena eta Miren Narbaiza. Gidaria: Oihana Arana. Euskaraz.

Iratxe Sorzabalen kontrako epaiketaren bigarren eta azken egunean, pairatutako torturen berri eman du berriz ere Sorzabalek: poltsa, elektrodoak, kolpeak… «Polizia deklarazioa egiten ez banuen, okerrago izango zen, eta ezin nuen gehiago», adierazi du, eta esan du hainbat delitu torturapean hartu zituela bere gain. Hain zuzen, horietako bat da 1995ean Alacanteko aireportuan (Herrialde Katalanak) lehergailu bat jarri izana. Gaur, ukatu egin du hori egin izana, baina fiskalak sei urteko espetxe zigor eskaerari eutsi dio. Defentsak, berriz, absoluzioa eskatu du. Atzo, lehergailua aurkitu zuen garbitzaileak eta ikerketan parte hartu zuten Espainiako zenbait poliziek eta guardia zibilek hartu zuten hitza. Sorzabalek 2001ean egindako polizia deklarazioak izan zituzten aipagai nagusi —ez dira froga gisa onartu—, eta ustez hark ETAko zuzendaritzari espetxetik bidalitako eskuizkribu bat; Sorzabalek ukatu egin du berak idatzi izana. Fiskalaren esanetan, bi elementu dira, eta «bereizita» aztertu behar dira. Are gehiago, adierazi du idatzia aztertzeko ez direla kontuan hartu behar «atxiloketaren nondik norakoak». Nondik norako horiek, hain zuzen ere, torturak dira; Sorzabalek beste behin azaldu ditu epailearen aurrean. Sorzabalek adierazi duenez, atxilotu eta Madrilera bidean zirela, harekin autoan zihoazen agenteek kolpeak eman zizkioten, poltsa jarri zioten buruan, eta deskargak eragin. Behin polizia etxean, besteak beste, poltsa jarri zioten, eta botaka aritu zen horregatik. Epaileak, baina, hor moztu egin dio deklarazioa. «Hamarnaka aldiz izan zen», gehitu du Sorzabalek. Kontakizunari berrekin, eta adierazi du inkomunikazioko lehen egunean ez ziola utzi Auzitegi Nazionaleko auzitegi medikuari bera ikuskatzen, «beldurtuta» zegoelako, baina, torturek eragindako mina zela medio, hurrengo egunean baietz, utzi ziola ikuskatzen. «Auzitegi medikuak aztertu ninduenean jakin nuen [bizkarra] haragi bizitan nuela». Hark ospitalera bidaltzea erabaki zuen. Hain zuzen, Benito Morentin auzitegi medikua arduratu zen gerora Sorzabalen tortura kasua aztertu eta hari Istanbulgo protokoloa aplikatzeaz. Haren esanetan, txostenean jasotzen diren askotariko elementuek, tartean, lesio fisiko —bizkarrezurreko patologiak, ondoeza, alopezia…— eta ondorio psikologikoek —trauma osteko estresa, psikoterapia beharra…—, bat egiten dute Sorzabalek torturez egindako adierazpenekin. Horien artean, azalean eragindako lesioak izan ziren argigarrienak, auzitegi medikuaren hitzetan. Izan ere, Sorzabali biopsia bat egin zioten, eta haren ondorioz diagnostika daiteke elektrizitate deskargak eman zizkiotela. Tortura horien ostean, ospitaletik bueltan egin zuen lehen polizia deklarazioa Sorzabalek. «Ez nuen Guardia Zibilak esaten zidana egin beste aukerarik», lehen bi egunetan bizitakoa «sekulako infernua» izan baitzen. Azaldu duenez, adierazi beharrekoa «entseatzen» izan zuten, eta hiltzeko mehatxuak egin zizkioten. Ordurako Sorzabalek bi egun zeramatzan lorik egin gabe, esan duenez. Sorzabalek beste bi aldiz ere deklaratu zuen polizien aurrean, horiek ere «mehatxu» artean egin zituen: «Edozer egingo nuen. Gogoratzen naiz esan nuela nahi bazuten Carrero Blanco hil nuela ere sinatuko nuela, eta barre egin zidaten; hori ez zuela inork sinistuko, baina gainerakoa bai». Beraz, Aiert Larrarte defentsa abokatuaren esanetan, ezin da aztertu gabe utzi Guardia Zibilak torturatu egin zuela inkomunikazio aldian. Hain zuzen, adierazi du ez dela erraza izaten torturen eragin fisikoak jasoak egotea epaiketetan, baina oraingoan badaudela. Hala, galdetu du ea nola den posible bere eskubideen berri duen norbaitek hasieran miaketa ez sinatzea, gero 22 delitu larri bere gain hartzea, eta ondoren hori ukatzea. Narrazioa Fiskalak, baina, hori kontuan ez hartzearen alde egin du bere azken adierazpenean. Argudiatu du ustez Sorzabalek ETAri bidali zion testuan polizien aurrean egindako deklarazioan baino xehetasun gehiago ematen dituela, baita akta hartan ez dauden zenbait ekintzen berri ere. Hala, bere ustez, Sorzabalek «egindakoen narrazio bat» da hura. Eta Morentinek esandakoei erreparatuz, argudiatu du Sorzabali egindako ebaluazio psikologikoan zehazten dela atxiloaldiaren «oroitzapen nahasiak» zituela, eta horregatik idatzian jasotakoa ezin daitekeela izan poliziei esandakoaren narrazio bat. Larrarte ez da iritzi berekoa. Hark zenbait argudio erabili ditu eskuizkribu hori froga gisa erabiltzearen kontra. Batetik, adierazi du ez dagoela hura Sorzabalekin lotzen duen azterketa grafologikorik, eta hari egotzita ere, ez dagoela esaterik egindakoen zerrenda bat dela, eta ez guardia zibilei kontatutakoena. Izan ere, testuaren azterketa eginez, Iñigo Camino Euskal Filologian katedradunak adierazi du Sorzabalen idatziaren itzulpena «ona» bada ere, bost hutsune daudela. Horiek guztiek, filologoaren hitzetan, «hari semantiko bat» dute. Hau da, polizia etxean jasandakoei egiten diete erreferentzia. Besteak beste, hark dioenez, adierazitakoa «entseatzera» behartu zuten, eta galdekatu zuten agenteek «egurra emateko» nahia bazuten ere, uste zuela «egur fisiko gehiago» ez emateko agindu zietela. Gainera, testu hasieraren zati hau ere itzuli gabe utzi zuten: «Gero kontatuko dizuet nola atera zizkidaten gauzak, eta nola igaro ziren bost egun horiek. Hau da txakurrei esan nien guztia». Beraz, Larrartek adierazi du testu hura Sorzabalek idatzi zuela onartuta ere, ea nola uler daitekeen hura eta jasandako torturak bereiztea: «Torturatua izan ez balitz hori idatziko luke?». Izan ere, Larrartek gogoratu du hura Sorzabalen bigarren atxiloketa izan zela, eta lehenengoan ez zuela halako ezer adierazi, nahiz eta epaiketa honetan egozten zaion ekintza ordurako egina zegoen: ekintza 1995ekoa da, baina Sorzabalek adierazi du 1996an sartu zela ETAn, eta 1997an atxilotu zutela lehen aldiz.